Dit boek beschrijft de nog onbekende geschiedenis van de allerarmsten — zoals daklozen, alleenstaande moeders en langdurig werklozen — die tussen 1933 en 1945 werden opgepakt door de Duitsers. Ze werden als asocialen bestempeld en gedeporteerd naar concentratiekampen. Dit gebeurde zowel met Duitsers als Nederlanders.

Daklozen, sekswerkers, alleenstaande moeders, verslaafden, kruimeldieven en langdurig werklozen: het is slechts een greep uit de zeer diverse groep mensen die van de nationaalsocialisten het stempel ‘asociaal’ kregen en naar een concentratiekamp werden gedeporteerd waar ze herkenbaar waren aan een zwarte driehoek op hun kampkleding. Dit overkwam Duitsers, maar ook ongeveer 2.700 Nederlanders. De Zwarte Driehoek vertelt het vergeten verhaal van de vervolging van de allerarmsten in Duitsland en Nederland tussen 1933 en 1945. Het doet dat in een brede context van de vroege eugenetica tot de gruwelen van de concentratiekampen en lange naoorlogse strijd voor erkenning. Ook het sociale beleid van Nederland op het gebied van ‘asociale gezinnen’ voor, na en tijdens de oorlog wordt onder de loep genomen.