Door de evolutionaire oorsprong van kanker te begrijpen, kunnen onderzoekers met effectievere, revolutionaire behandelingen komen. De auteur gaat miljarden jaren terug in de tijd, naar de periode waarin eencellige organismen meercellig werden. Binnen deze lichamen vol samenwerkende cellen speelde een kleine groep vals: deze cellen gebruikten te veel middelen en vermenigvuldigden zich onbeheersbaar, waardoor kanker ontstond.

Tegenwoordig ontdekken we in allerlei soorten – van sponzen en cactussen tot honden en olifanten – nieuwe mechanismen voor tumoronderdrukking. Aktipis beschrijft de vele manieren waarop meercellige levensvormen hun verdediging tegen kanker hebben ontwikkeld. Dit biedt nieuwe en veelbelovende mogelijkheden voor de preventie van de ziekte en voor behandelingen die gericht zijn op beheersing op de lange termijn in plaats van eenvoudige uitroeiing.