Ronald is 14 jaar als hij een dagboek krijgt. Hij vindt het onwijs kinderachtig, maar begint er toch in te schrijven. Bijvoorbeeld over de thuiskapster, die zijn haar te kort knipt waardoor hij nooit op Kurt Cobain zal lijken. Over de assistente in Rad van Fortuin (de favoriete tv-show van zijn moeder) die in zijn ‘tongtopdrie' belandt. Over bakkersmeisje Valerie, bij wie hij vaak een halfje wit en een halfje bruin haalt. En over nog veel meer meisjes. Op geestige wijze vertelt hij over school, familiegedoe, lichamelijke ongemakken en de liefde (lees: tongzoenen) – en dat alles onwijs eerlijk.