Autobiografisch verhaal van een tweede generatie Turkse Nederlander, wiens vader in 1974 kwam werken bij een 'doppenfabriek' in Deventer. Eus Budamar, de ik-figuur, vertelt zijn levensverhaal chronologisch en in een anekdotische stijl vanaf zijn geboorte in 1984 tot zijn celstraf in de gevangenis van Scheveningen, bijna een kwart eeuw later. Het is het schokkende verhaal van de straat, van een armoedige onderklasse, een alcoholische vader als huistiran, en een uitzichtloos leven van een niemandslander, want Eus voelt zich ook niet thuis in de moskee.