Als kind vluchtte Lanya met haar familie van Irak naar Nederland, waarna haar ouders in een AZC terechtkwamen en Lanya en haar zusje bij een pleeggezin. Pas na zeven jaar krijgt het gezin een verblijfsvergunning en een eigen huis, maar dan begint ook Lanya’s grote worsteling. Haar ouders verwachten dat alle kinderen weer ‘normaal’ gaan doen. Normaal, net als vroeger in Irak. Maar dat kan Lanya niet meer, want zij wil haar eigen leven leiden. Om uithuwelijking te voorkomen duikt Lanya onder en dan beginnen de problemen pas echt.