Over de hele breedte van de muur zijn gifgroene letters opgelicht. Met elke tel zwelt het groen feller aan, totdat het een zachte gloed de ruimte in werpt en onze gezichten verlicht. Ik lees de woorden op de muur één, tien, honderd keer, maar ze krijgen geen betekenis in mijn hoofd.
ELIMINEER DE HELFT OM DE ANDEREN TE LATEN LEVEN.
Ik kijk naar de andere personen en voel mijn huid in een harnas veranderen. Ik kan niet dood. Ik mag niet dood. Ik heb nauwelijks geleefd.